هر کاری را که دین وعقل نیکو بشناسد ، معروف است. منکر نیز چیزی است که بر پایه نقل و عقل زشت و ناشناخته باشد، بنابراین همه واجبات و مستحبات معروف اند و امر به معروف ، فرمان دادن به دیگران در محور واجبات و مستحبات است و نهی از منکر، بازدشتن دیگران از کارهایی است که نزد نقل وعقل ناپسند باشد و آن ها محرمات و مکروهات اند.
اهمیت امر به معروف در قرآن و احادیث:
به نقل از قرآن کریم حضرت ختمی نبوت (ص) در کتاب های تورات و انجیل به امر کننده به معروف و نهی کننده از منکر معرفی شد.
لقمان نیز به پسرش فرمود: ای پسرک من!نماز را بر پا دار و به کار شایسته –که دین و خرد آن را به نیکی می شناسند فرمان ده و از کار ناشایست نهی کن و بر مصیبت و رنجی که به تو رسیده شکیبا باش که صبر و شکیبایی برخاسته از اراده جدی و تصمیم قاطع در کارهاست.
رسول خدا (ص) فرمود: جبرئیل نزد من آمد و گفت : ای احمد ! اسلام ده بخش است و کسی که از این امور ، سهمی نداشته باشد زیاندیده است .... ششمین آنها جهاد است و هفتمین آنها امر به معروف است که نوعی وفاداری شمرده می شود و هشتمین آن ها نهی از منکر است که حجت خدا بر مردم به شمار می آید.
امام محمد باقر (ع): امر به معروف و نهی از منکر راه انبیا و صالحن و فریضه ای بزرگ است.که سایر واجبات به آن قوام می یابند راهها امن می شوند کسب و کارها حلال می گردند و حقوق مردم به آنها بازگردانده می شود و زمین آباد می شود.